Moja ścieżka

Pierwszą część życia spędziłam ukrywając prawdziwe i wrażliwe części siebie. Bojąc się odrzucenia i niezrozumienia zachowałem w tajemnicy przed światem zewnętrznym ogromną część mojego życia.

Choroba mojego ojca, obarczona społeczną etykietą choroby psychicznej, była w naszej rodzinie tematem tabu. Ten brak otwartości stopniowo odcinał mnie od własnych emocji i ciała.

Zepchnięte uczucia zamieniły się w napięcie, ból i trudność w budowaniu bliskich relacji. W wieku dwudziestu kilku lat czułem się jak pusta skorupka – zdefiniowana przez cudze oczekiwania, bez granic i kontaktu z własnym rdzeniem.

Gdy wewnętrzne konflikty zaczęły mnie przerastać, sięgnąłem po wsparcie.

Rozpoczął się proces powrotu do siebie – do prawdy, czucia, granic, emocji i autentycznego bycia. To był okres uzdrawiania, poznawania co mi już nie służy i uczenia się akceptacji. 

W końcu pojawiło się ciepło w sercu, doświadczenie akceptacji siebie i bliskości w relacjach.

Naturalną konsekwencją  tej drogi była chęć niesienia wsparcia innym.  Ukończyłem pierw szkołę trenerską aby móc prowadzić warsztaty a następnie coachingową i szkolenie w nurcie terapii IFS.

Dziś patrzę na swoje życie jak na dar, który zaprowadził mnie w miejsce, gdzie takie wartości jak autentyczność, odwaga i bycie w prawdzie wyznaczają to, kim jestem.

A pasja, przygoda i serce – to, czym się zajmuję.

Czuję się szczęśliwy, mogąc spełniać się przez pracę i bliskie, kochające relacje.

Widzę dzisiaj, że każdy etap życia, nawet ten najtrudniejszy kryje w sobie dar. W każdej lekcji schowana jest mądrość.

Opowiadam tu swoją historię, żebyś wiedział_a, że jeśli cierpisz – nie jesteś sam_a.

Cokolwiek przeżywasz, masz do tego prawo.

Miejsce, w którym jesteś, nie definiuje Ciebie.

Możesz sięgnąć po wsparcie i zbudować siebie na nowo.

Tak jak motyl aby mógł wyodrębnić się z kokonu potrzebuje czasu tak Ty potrzebujesz zaufania do siebie, cierpliwości i wewnętrznej mądrości aby ten proces mógł się zadziać.